نمونه درمان عقب بودن و تنگی فک بالا با شروع در 10 سالگی

در 10 سالگی، مشکل فقط نامرتبی دندان ها نبود. فک بالا هم عقب بود و هم عرض کمی داشت؛ برای همین فک پایین جلوتر دیده میشد و دندان های دو فک درست روی هم قرار نمیگرفتن.

توضیح کامل این نوع مشکل رو میتونی در راهنمای عقب بودن فک بالا و جلو بودن فک پایین در کودکان بخونی. برای این کیس، چون مشکل فقط دندانی نبود، مسیر درمان هم قرار نبود فقط با مرتب کردن دندان ها جلو بره.

درمان به صورت مرحله ای جلو رفت و در مجموع 4 سال طول کشید:

• لینگوال آرچ
• پیچ باز کننده فک بالا (RPE)
• فیس ماسک
• ارتودنسی ثابت

در ادامه، درمان ثابت کمک کرد مرتب کردن دندان ها و تنظیم تماس دندان های بالا و پایین کامل بشه.

دلیل انتخاب یک درمان چند مرحله ای این بود که مشکل از دندان ها به تنهایی نمیومد. هم عرض فک بالا کم بود و هم رابطه فک بالا و پایین نیاز به اصلاح داشت؛ بنابراین اگر درمان فقط روی مرتب کردن دندان ها متمرکز میشد، بخش مهمی از مشکل بدون پاسخ میموند.

شروع درمان در 10 سالگی هم این امکان رو میداد که ادامه رشد فک ها در برنامه درمان در نظر گرفته بشه و درمان فقط به صاف کردن دندان ها محدود نشه. همکاری خوب بیمار و خانواده هم مهم بود، چون بخشی از این مسیر به استفاده منظم از دستگاه وابسته بود.

نتیجه این روند رو در تصاویر قبل و بعد میتونی ببینی؛ با این حال، ظاهر مشابه در 2 کودک لزوما به معنی طرح درمان یکسان نیست و انتخاب روش به نوع مشکل و مرحله رشد بستگی داره.

اگر وقتی فرزندت دندان هاشو روی هم میذاره، دندان های پایین جلوتر دیده میشن یا حس میکنی فک بالا عقب تره، بهتره فقط از روی ظاهر تصمیم نگیری. میتونی برای مشاوره ارتودنسی اقدام کنی تا مشخص بشه مشکل از فک هست یا دندان و الان زمان درمانه یا فقط باید رشدش پیگیری بشه.