در درمان فانکشنال کلاس 2 اطفال، اولین تصمیم این نیست که مونوبلاک بسازی یا تویین بلاک؛ اول باید مشخص کنی رابطه کلاس 2 از کجا آمده و بیمار هنوز چه مقدار رشد قابل استفاده دارد. رابطه مولری، وضعیت فک پایین، پروفایل، اورجت و اوربایت، بعد عرضی و بلوغ اسکلتی باید کنار هم دیده شوند تا انتخاب دستگاه صرفا بر اساس یک علامت داخل دهانی انجام نشود.
چه بیماری کاندید درمان فانکشنال کلاس 2 است؟
فانکشنال بیشتر زمانی مطرح میشود که بیمار در حال رشد باشد و رتروگناتی مندیبل، یعنی عقب بودن نسبی فک پایین، سهم مهمی از الگوی کلاس 2 داشته باشد. اگر مشکل عمدتا دندانی، ناشی از جلو بودن ماگزیلا، شیفت فانکشنال یا ترکیبی از چند عامل باشد، صرف وجود Class II مولری برای تجویز دستگاه کافی نیست.
- رابطه ساژیتال، عرضی و عمودی را جدا بررسی کن.
- اورجت، اوربایت و وضعیت انسیزورهای بالا و پایین را کنار رابطه فکی ببین.
- پتانسیل رشد را فقط از سن تقویمی نتیجه نگیر.
- اگر دستگاه متحرک انتخاب میشود، همکاری بیمار بخشی از طرح درمان است، نه یک نکته فرعی.
تشخیص کلاس 2 را از کجا شروع کنیم؟
ارزیابی را فقط از رابطه مولر شروع و همان جا تمام نکن. در کودک، مرحله دندانی، روابط عرضی، بعد ساژیتال، بعد عمودی، پروفایل و نشانه های بلوغ اسکلتی روی تفسیر Class II اثر دارند.
بعد طرفی را قبل از تصمیم ساژیتال چک کن
اول بررسی کن کراس بایت خلفی یا شیفت فانکشنال مندیبل وجود نداشته باشد. اگر بستن فک با شیفت همراه باشد، رابطه ساژیتال ثبت شده میتواند تصویر دقیقی از موقعیت واقعی فک ها ندهد.
اگر بیمار در دوره دندانی مختلط است، ترتیب رویش، وضعیت Eها، Leeway space و رابطه مولرهای دائمی را همزمان ببین. برای مرور کامل این مرحله، مقاله میکس دنتیشن مکمل همین بخش است.
قبل از رویش دندان های 6، دیستال Eها چه اطلاعاتی میدهد؟
تا قبل از رویش مولر اول دائمی، رابطه انتهای دیستال مولرهای دوم شیری کمک کننده است. اگر دیستال E پایین نسبت به بالا عقب تر باشد، Distal Step داریم؛ این الگو با احتمال بالاتر شکل گیری رابطه مولری Class II در دندان های دائمی همراه است. [1]
این یافته را به تنهایی به معنی تشخیص قطعی کلاس 2 اسکلتی نگیر. رابطه فکی، اورجت، پروفایل و روند رشد بیمار باید همراه آن تفسیر شوند.

بعد از رویش دندان های 6، رابطه مولری را چطور بخوانیم؟
بعد از رویش مولرهای اول دائمی، رابطه مولری را مستقیم بررسی کن. در Class I، کاسپ مزیوباکال مولر اول بالا تقریبا در باکال گرو مولر اول پایین قرار میگیرد. جابه جایی این رابطه به سمت Class II یک یافته دندانی مهم است، اما هنوز علت اسکلتی یا دنتوآلوئولار را مشخص نمیکند.

پروفایل را با جلو آوردن مندیبل بررسی کن
بیمار را نشسته و در Natural Head Position ببین، بعد از ثبت پروفایل در اکلوژن معمول از او بخواه مندیبل را تا حدود Edge-to-Edge جلو بیاورد. اگر تعادل پروفایل بهتر شود، رتروگناتی مندیبل میتواند سهم مهمی از مشکل باشد و فانکشنال ارزش بررسی بیشتری دارد.
این تست جای سفالومتری و ارزیابی کامل را نمیگیرد. اگر با جلو آوردن فک پایین، پروفایل نامناسب تر شود یا بای ماگزیلری پروتروژن واضح تر دیده شود، باید علت Class II و موقعیت دندان های قدامی را دوباره تحلیل کنی و مستقیما سراغ فانکشنال نروی.

تشخیص Class II، زمان بندی فانکشنال، میکس دنتیشن و انتخاب دستگاه بخشی از مسیر آموزشی دوره های ارتودنسی دکتر نبی است. قبل از ثبت نام میتوانی جزئیات دوره جامع آموزش ارتودنسی دکتر نبی را ببینی.
قبل از فانکشنال چه موانعی باید برطرف شوند؟
اگر بایت اجازه جلو آوردن پایدار مندیبل را ندهد، ثبت بایت فانکشنال میتواند گمراه کننده باشد. دو وضعیت مهم در این مرحله کراس بایت قدامی و Class II Division 2 هستند.
اگر کراس بایت قدامی وجود دارد
اول مشخص کن کراس بایت دندانی، فانکشنال یا بخشی از الگوی اسکلتی Class III است. اگر تماس زودرس باعث Forward Shift مندیبل شده باشد، باید این عامل قبل از ارزیابی نهایی رابطه فکی برطرف شود.

اگر بیمار Class II Division 2 است
در Division 2، رترود شدن انسیزورهای بالا و اورجت کم میتواند جلو آمدن مندیبل را محدود کند. قبل از فانکشنال معمولا باید بایت Unlock شود و فضای ساژیتال کافی برای جلو آوردن مندیبل ایجاد شود؛ بعد میتوان اندیکاسیون فانکشنال را دوباره ارزیابی کرد.

بهترین زمان شروع درمان فانکشنال چه زمانی است؟
زمان فانکشنال را بهتر است بر اساس بلوغ اسکلتی و رشد باقی مانده تعیین کنی، نه فقط سن شناسنامه ای. شواهد نشان میدهند اثرات اسکلتی درمان فانکشنال در نزدیکی جهش رشد بلوغ میتواند بیشتر باشد، هرچند اندازه اثر و سهم واقعی تغییرات اسکلتی بین مطالعات متفاوت است. [2][3]
در پروتکل آموزشی این مقاله، رویش 3 و 4 و لق شدن E به عنوان نشانه کلینیکی نزدیک شدن به زمان مناسب درمان در نظر گرفته میشود؛ اما این علامت به تنهایی معادل Peak رشد نیست. اگر زمان بندی برای طرح درمان تعیین کننده است، CVM در لترال سفالومتری یا سایر شاخص های بلوغ اسکلتی را کنار مرحله دندانی قرار بده.
شروع خیلی زود در همه بیماران مزیت اضافه ایجاد نمیکند. مرور Cochrane درباره Class II نشان داده درمان زودهنگام میتواند ریسک ترومای انسیزورهای بیرون زده را کم کند، اما برای بسیاری از پیامدهای نهایی، برتری روشنی نسبت به یک دوره درمان در نوجوانی نشان داده نشده است. [4]
مونوبلاک یا تویین بلاک؛ انتخاب دستگاه بر چه اساسی است؟
اوربایت برای انتخاب و طراحی دستگاه مهم است، اما معیار واحد نیست. الگوی عمودی، Curve of Spee، موقعیت انسیزورها، میزان جلو آوردن مندیبل، نیاز به رویش خلفی و همکاری بیمار باید در کنار هم دیده شوند.
| وضعیت بالینی | انتخاب قابل بررسی در این پروتکل | نکته تصمیم گیری |
|---|---|---|
| Class II همراه Deep Bite واضح | Monoblock، ترجیحا طراحی Andresen | کنترل بعد عمودی و امکان رویش خلفی در طراحی مهم است. |
| اوربایت حدود 2 میلی متر و الگوی عمودی مناسب | Twin Block | اوربایت به تنهایی معیار نهایی انتخاب نیست. |
| Open Bite | ابتدا تشخیص علت و الگوی عمودی | Open Bite به تنهایی به معنی جراحی بودن کیس نیست. |
مونوبلاک در Class II همراه Deep Bite
در پروتکل دکتر نبی، وقتی Class II با Deep Bite واضح همراه است، مونوبلاک و ترجیحا طراحی Andresen یکی از انتخاب های اصلی است. دلیل این انتخاب فقط جلو آوردن مندیبل نیست؛ طراحی دستگاه باید اجازه مدیریت بعد عمودی و Curve of Spee را هم بدهد.

Twin Block در اوربایت نزدیک 2 میلی متر
در این پروتکل، وقتی اوربایت حدود 2 میلی متر است و الگوی عمودی مانع خاصی ایجاد نمیکند، Twin Block انتخاب قابل بررسی است. شواهد کلی نشان میدهند دستگاه های فانکشنال میتوانند در Class II در حال رشد تغییرات دندانی و اسکلتی ایجاد کنند، اما مقدار و نوع پاسخ بین بیماران و دستگاه ها یکسان نیست. [3][5]

اگر بیمار Open Bite دارد
Open Bite را مساوی جراحی در نظر نگیر. در بیمار در حال رشد باید اول سهم عادت های دهانی، موقعیت زبان، دنتوآلوئولار بودن مشکل و الگوی عمودی اسکلتی مشخص شود. شدت Open Bite و رشد باقی مانده تعیین میکنند آیا درمان ارتودنسی و کنترل رشد منطقی است یا کیس باید برای درمان های پیچیده تر ارزیابی شود.
در ساخت مونوبلاک برای Deep Bite به چه نکته ای توجه کنیم؟
اگر هدف درمان اجازه رویش بیشتر دندان های خلفی و کمک به کاهش Deep Bite است، سطح اکلوزال مونوبلاک نباید این رویش را بی دلیل قفل کند. در پروتکل این آموزش، ناحیه اکلوزال خلفی پایین ریلیف میشود تا خلفی ها امکان رویش داشته باشند و اصلاح بعد عمودی همراه با تصحیح ساژیتال پیش برود.
شدت Curve of Spee، ارتفاع صورت، تماس های اکلوزالی و مقدار باز کردن بایت باید قبل از تراش یا ریلیف در نظر گرفته شوند. نسخه ثابت برای همه کیس ها وجود ندارد و طراحی باید بر اساس همان بیمار انجام شود.
درمان فانکشنال را تا کجا ادامه بدهیم؟
پایان درمان را فقط با رسیدن به یک تاریخ یا تعداد ماه مشخص تعیین نکن. رابطه مولر و کانین، اورجت، اوربایت، پروفایل، پایداری جلو آمدن مندیبل و همکاری بیمار باید در هر ویزیت کنار هم بررسی شوند.
- اگر دو طرف شدت یکسانی ندارند، علت عدم تقارن را قبل از Overcorrection بررسی کن.
- اگر سمت خفیف تر به Class I رسیده، ادامه درمان متقارن میتواند آن سمت را از هدف خارج کند؛ این نقطه نیاز به تصمیم مجدد دارد.
- بعد از رسیدن به نتیجه، کاهش استفاده از دستگاه بهتر است مرحله ای و همراه با کنترل بایت باشد.
- اگر پاسخ درمان متوقف شده، قبل از تغییر دستگاه، همکاری، فیت دستگاه، رشد باقی مانده و تشخیص اولیه را دوباره چک کن.
طول درمان فانکشنال چقدر است؟
برای همه کیس ها عدد ثابت وجود ندارد. شدت ناهنجاری، مرحله رشد، نوع دستگاه، مقدار استفاده واقعی و هدف درمان مدت را تغییر میدهند. در پروتکل آموزشی این مقاله، حدود 1 سال یک برآورد کلینیکی رایج است، اما پایان درمان باید با نتیجه و پایداری بایت تعیین شود، نه صرفا با زمان.
اگر رشد قابل استفاده کم شده باشد، انتظار همان پاسخ اسکلتی بیمار نزدیک Peak رشد منطقی نیست. در این شرایط باید هدف فانکشنال، نیاز به ارتودنسی ثابت بعدی و محدودیت های درمان دوباره برای همان کیس تعریف شوند.
برای مطالعه بیشتر این مبحث از کجا ادامه بدهیم؟
اگر هدف تو مرور منظم تر تشخیص در سنین مختلط است، از مقاله میکس دنتیشن شروع کن. برای مرور مباحث آموزشی مکتوب هم صفحه کتب آموزشی دکتر نبی مسیر بعدی مناسبی است.
نظرها و پرسشها